باور نمی‌کنی؟

تغییر کرده‌ام

گیتار می‌زنم

                    و قهوه می‌خورم

و زلف‌های درازم را می‌بافم

صبحانه‌ی همیشگی‌ام- نان و پنیر را-

مانند تکنیکالر جو می‌پیچم

و مثل یک واشنگتنی خوب  پیش بچه‌ها

لب‌های بیقرار تو را می‌بوسم

و دمبدم پیامک مستهجن

                             ارسال می‌کنم.

 

می‌بینی؟

تغییر کرده‌ام

چای و چگور و مجری مادر بزرگ

و سفره‌ی قدیمی خانه

و بوی حرف‌های سیاسی

وآن سرود زشت تمامیت خواه...

یادت که هست

آن وعده‌ی همیشگی تغییر... 

 آن، آن سراب‌ها

دیگر نمی‌برند دلم را.

 

باور کن

دنیا     ما را       تغییر داده است .

 

اما چرا هنوز

در صورت تو چشم‌های "آماندا"ست

و من هنوز

در کارخانه‌ام و لباسم

بوی برهنگی

            و بوی ... آه نمی‌دانم

حتما خیال بیهده می‌بافم

باور نمی‌کنم

با این‌همه وقایع زیبا

دنیا هنوز

دنیای صاحبان قدیمش باشد

و من هنوز

           دنبال سبزی سر خود باشم

و تو هنوز بر در این کارخانه ها...

 

آزاد گشته ایم

دیوارهای خانه  پر است از ستاره‌ها

                          جردن، مسی، گلزار، این دخترک     جولی

و ماهواره ها ، تو که می‌بینی ...

 

اما چرا تو جفت ِجفت  "آماندا"یی

و زلف‌های تو خیس است

و در تمام خیابان‌ها

                      باران می‌بارد

و فکر می‌کنی که نام من مانوئل

                                 شن چو

                                اشمیت        

                                توماج

                                خسرو  

                                و...من چرا در این سپیده دم چرک

دارم سرود می‌خوانم...؟

                                                                          9/2/89

 

□

 

1- تکنیکالر: کارگر فنی، تکنسین.  تکنیکالر جو: یک کارگر فرضی / قهرمان چندین داستان کوتاه از هانیبال الخاص که ظاهرا ایده آل کارفرماست.

2- آماندا و امانوئل نام شخصیت‌های یکی از زیباترین ترانه‌های ویکتور خارا.  در متن این ترانه، آماندا در یک هوای بارانی به دیدار مانوئل می‌رود ولی مانوئل گویا دیگر نیست. ضمنا آماندا و مانوئل نام پدر و مادر ویکتور خارا هم هست.